تبلیغات
آنچه باقیست فقط خوبی هاست .

آنچه باقیست فقط خوبی هاست .
در کله پزی ها هم 'زبان' از 'مغز' گرانتر است،درست مثل جامعه ای که چرب زبان ها از عاقلان ارزشمندترند...
نویسندگان

چشمان منتظر

  جشن نیکوکاری را فراموش نکنیم

زمستان با همه ی رخوت و سردی اش   رو به پایان است و بهار با طراوت و زیبائی نوید آمدن دارد . چشمان منتظر ما ، به آمدن بهار و سرسبزی و خرمی طبیعت لحظه شماری می کنند . مادران ، خانه ها را آب و جاروب می کنند . قالی ها روی دستان اهل خانه تکانده می شود تا گرد و غبار روزهای تلخ وشیرینی که گذشت از خانه دور شود . گنجشک ها آواز بهاری می سرایند و سبزه ها ی جوانه زده نوید زندگی  می دهند . خریدهای نوروزی آغاز ،  خیابانها مملو از جمعیت و هر چه به آستانه ی نوروز نزدیک تر می شویم بازارچه ها شلوغ تر و شلوغ تر می شوند . خبر آمدن بهار ، نوید روزهای خوشی می دهد که همه اهل خانه باز گِرد هم جمع می شوند و به یاد روزهای گذشته ایام نوروز را عید می گیرند و با هم شادیها  را تقسیم می کنند . دید و بازدیدها پر رنگ تر می شودو نقطه ی اوج این مهربانی  پنجشنبه ی آخر سال است که  در ایستگاه مسافران ابدیت توقفی کوتاه داریم  تا آنها را هم از آمدن بهار و آغاز مهربانی ها بی نصیب نکنیم  اما آنقدر در این شلوغ بازار پر هیاهو ، غرق در پیشواز بهار می شویم که از یاد می بریم   چشمهای دیگری در همین نزدیکی ها منتظر لبخند ما لحظه شماری می کنند چشم هایی که که زمانی بهاری بودند اما دست تقدیر بهار را از خانه ی آنها گرفت و خزان پاییز و برگ ریزان  ،  ارمغانی بهتر از دلتنگی عزیزانشان به آنها هدیه نداد . کودکان یتیم را می گویم که سایه مهربان پدر یا مادر را از دست داده اند و باید باقی عمر را به انتظار نگاهی مهربان سپری نمایند . در این هیاهوی زمستان و بهار چند نفر از ما به یاد ایتام و نیازمندان افتادیم ؟ چقدر مهربانی هایمان را با آنها تقسیم کردیم ؟ غم ها و غصه های  آنها را چگونه سهیم شدیم ؟ امروز دستان سخاوتنمد شما خوبان می تواند لبخندی بر لبان پُر غصه ی کسانی بنشاند که زمانی مانند من و شما بهاری داشتند و باغبانی که مهربانی را به آنان هدیه می داد .امروز من و شما می توانیم نگاه خسته ولی معصومانه ی کودکان یتیم را به زندگی امیدوار تر کنیم .امروز  را دریابیم و در جاده ی انسانیت  و بر مدار مهربانی حرکت کنیم در این جاده مسافران زیادی چشم به راه آمدن ما لحظه شماری می کنند در این جاده ی بی پایان هر کجا نگاهی معصومانه و محتاج دیدیم توقف کنیم و با مهربانی دستان سخاوتمند خویش را به یاری همنوعان خود دراز کنیم کودکان یتیم فرصتی برای نشان دادن تراز انسانیت من و شما هستند. آنها محتاج نیستند من و شما محتاج هستیم تا به برکت وجود آنان عیار پاکی و معرفت و دانائی خود را بسنجیم .چشم های منتظر در همین نزدیکی ها ما را می بینند ولی ای کاش ما هم سعادت  دیدن آنها را پیدا کنیم .

بر قطره‌ی سرشک یتیمان نظاره کن       

تا بنگری که روشنی گوهر از کجاست

برای دیدن چشم های منتظر نیازی به پرسیدن نیست ، نیاز به صدا کردن  نیست  فقط دستانی سخاوتمند می خواهد  تا مهربانی ها را تقسیم کند .

شاید اغراق نباشد اگر بگوییم در میان شاعران همه ی اعصار کسی عیار انسانیت را به این زیبائی نسروده است :

بنی آدم اعضای یکدیگرند

که در آفرینش ز یک گوهرند

چو عضوی بدرد آورد روزگار

دگر عضوها را نماند قرار

تو کز محنت دیگران بی غمی

نشاید که نامت نهند آدمی

                                                                                                                                                                                                                                                                         (محمد نعمتی  اسفندماه ۱۳۹۵)




[ چهارشنبه 16 اسفند 1396 ] [ 12:18 ب.ظ ] [ محمد نعمتی ]

.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

موضوعات
آمار سایت
  بازدیدهای امروز : نفر
  بازدیدهای دیروز : نفر
  كل بازدیدها : نفر
  بازدید این ماه : نفر
  بازدید ماه قبل : نفر
  تعداد نویسندگان : عدد
  كل مطالب : عدد
  آخرین بروز رسانی :
لینک های مفید
امکانات وب