تبلیغات
آنچه باقیست فقط خوبی هاست .

آنچه باقیست فقط خوبی هاست .
در کله پزی ها هم 'زبان' از 'مغز' گرانتر است،درست مثل جامعه ای که چرب زبان ها از عاقلان ارزشمندترند...
نویسندگان
 مادر، فرشته ای آسمانی است که خداوند به هر انسانی در روی زمین یکی از آنها را هدیه داده است.

اگر افلاطن و سقراط بوده اند بزرگ
بزرگ بوده پرستار خُردی ایشان.
به گاهواره مادر بسی خفت
سپس به مکتب حکمت ، حکیم شد لقمان.
در آن سرایی که زن نیست،انس و شفقت نیست
در آن وجود که دل مرد،مرده است روان
به هیچ مبحث و دیپاچه ای قضا ننوشت
برای مرد کمال و برای زن نقصان
زن از نخست بوده رکن خانه هستی
که ساخت خانه بی پای بست و بی بنیان     (پروین اعتصامی)

سالروز ولادت حضرت فاطمه (س) روز زن و روز مادر مبارک باد.

روزها تنها بهانه ای است  برای آنکه محبتمان را نشان دهیم .

هرگز برای آنکه عشقمان را به مادر و همسرمان ابراز کنیم خجالت نکشیم.

روز زن و روز مادر فرصتی گرانبهاست تا مردانه و در کمال  تواضع به همسر و مادرمان  بگوییم دوستت داریم. 

روز مادر فرصتی است تا اگر سایه اش مستدام است بر دستان پر مهرش  بوسه زنیم و اگر جاودانه شده بر مزارش شمعی بیفروزیم .




[ یکشنبه 29 اسفند 1395 ] [ 05:29 ق.ظ ] [ محمد نعمتی ]
- هدیه ی آدم نما -

در سراشیبی این کوه ِ بلند
تک درختی پیر از جنس بَلوط
رو به خانه ی ما
ایستاده بر سینه ی کوه

در نبرد صخره و سنگ
رَدِ پای یک دانه بلوط
از سراشیبی کوه پیداست

می وَزد باد
می خورد تاب
آن بذر بلوط
خاک بر سر می شود اِنگار
می رود زیر سُمِ بزغاله ای

اَبرهای تیره از آنسوی کوه
می زنند شیپور باران
باز باران می شود
در سراشیبی کوه
آب باران می شود جاری
ناگهان نَم می کشد
خیس  باران می شود بذرِ بَلوط

تک درختِ پیر می بیند
که آن بذر بلوط
می شکافد از سَرِ خود خاک
می فشاند ریشه های نازکش از زیر خاک
باد و باران و سُمِ بزغاله ها
می دهند جانی درونِ دانه ها

برگِ آن بذرِ بلوط
از سراشیبی کوه
بالا می رود
ریشه اما
چَنگ بر سینه ی کوه
 هر روز پایین می رود

آفتاب
از بلندای آن کوه بلند
می شود پیدا
می رود آن دور
 می دَوَد هر روز

روزها می گذرد
دانه های سخت بلوط
هر کدام نهالی می شوند
تک درخت پیر می بیند
به جای بزغاله ها
یک شَبَه از دور می آید

شَبَه بر دست خود یک تبر دارد
 به لبهای زُمُختَش آتشی بدتر
ز تیغِ تیزِ آن تبر دارد

تبر ، خاکستر و آتش
اَرمغان آن شَبَه
هدیه آدم‌نماست
آه ای آدم نما
ای شَبَه
ای دود
هیچ می دانی
کمتر از سُمِ های آن بزغاله ای

(محمد نعمتی - آبدانان )

(برای رویش یک جوانه از میوه ی درخت بلوط ابر و باد و باران و آفتاب و ..... همه در یک سمفونی زیبا و هماهنگ مشارکت دارند اما هر کجا نابودی و تخریب وجود دارد بی گمان رَدِ پای یک انسان دیده می شود  ‌.)



[ جمعه 6 اسفند 1395 ] [ 03:21 ب.ظ ] [ محمد نعمتی ]

.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

موضوعات
آمار سایت
  بازدیدهای امروز : نفر
  بازدیدهای دیروز : نفر
  كل بازدیدها : نفر
  بازدید این ماه : نفر
  بازدید ماه قبل : نفر
  تعداد نویسندگان : عدد
  كل مطالب : عدد
  آخرین بروز رسانی :
لینک های مفید
امکانات وب